Поздрав до македонските историчари - Македонските Словени биле нарекувани Македонци

 

George Finlay - History of Byzantine and Greek Empires from 1057 to 1453

.."Никифор Вриениј којшто уживал силна поддршка во Драч, собрал армија составена од тракиски Бугари, македонски Словени, Италијани, Франки, Узи и Грци." 

* Дека византиските трупи наречени Тракијци биле Бугари, а оние наречени Македонци биле Словени, е без каков било сомнеж. Скилица, 852-865, и Зонара, ii.294, јасно разликуваат Тракијци, Македонци и Ромеи (Грци)....

"... основните дивизии составени од Македонци, коешто без сомнеж означува Словени и Бугари, од Скити, што ги означува Печенезите и Куманите, од Турци и ветерани или бранители."*

*Една анегдота за Алексиј Л. докажува дека Македонци е еквивалент на Словени, Бугари или нешто инфериорно во однос на Ромеј, Грк или Византиец. Кога Алексиј бил притиснат од својата жена да го објави Никифор Вриениј за негов наследник тој изјавил дека светот ќе му се исмева со презир ако направи Македонец да биде император на Ромеите - Никета, 5.

With the Serbs in Macedonia, Douglas Walshe, 1920.

Kristo Bageri/Христо Багеров, "Debar", II, 10, 1906.

Во своето последно писмо напишано десет дена пред да загине како дел од четата на Боби Стојчев, на 21 април, 1906, Христо Багеров  го пишува следното до својот татко Јосиф Багери: 

"Татко, моето срце гореше за слободата. За мене се беше мрачно и темно кога го гледав крвавото лице на Македонија. Тој факт ме фрли во прегратките на борбата против турските џелати. Она што го правам е резултат на твојата дејност во врска со албанските работи. Јас како дете, претставував бела хартија на која, согласно силата на природните закони, беше напишано она коешто секојдневно се зборуваше и случуваше околу мене. Тоа беше: "Слобода или смрт".

Воспитан во тој дух, јас не можев да сторам ништо друго освен да се помирам со судбината и да тргнам во борбата за слобода на убавата Македонија. Ти, татко, честопати зборуваше пред мене, дека во древноста Македонија и Албанија рамо до рамо работеле против нивните политички господари, дека си помагале едни со други. Затоа, имајќи ги во предвид тие  знаменити зборови јас дојдов овде да умрам за слободата на нашата сосетка - Македонија.

Дали со тоа сум направил добро или лошо нека проценат идните поколенија на овие две поробени земји.

Како заклучок на она што сакам да ви го кажам, татко, тоа е да работите за слободата на Албанија, онака како што сте работеле до сега. Само на тој начин некогаш Албанија ќе биде огреана од светлите зраци на убавата и слатка слобода."
Твојот син: Христо. 

Rene Pinon, Les Macedoniens, 1907.

"Македонското прашање пред да биде (сфатено како) национално прашање, е социјално прашање.... Тие селани, толку несреќни, толку сиромашни, ја немаат потребната слобода на духот за да влезат во етнографски дискусии и да се запрашаат дали се Срби, Грци или Бугари. Тие не знаат ништо друго, освен дека сакаат да бидат ослободени, да не бидат повеќе Турци и да не живеат повеќе под тирански режим... Мнозинството доброволно би прифатиле да станат бугарски, српски, или црногорски (поданици) само да не бидат повеќе турски. Но, тие би биле најсреќни доколку бидат едноставно македонски."